Dag van de Verenigde Naties

vndag
                VN embleem op wereldkaart

In de evolutie van onze beschaving worden soms mijlpalen gezet. De oprichting van de Verenigde Naties in 1945 was er een van. Praktisch alle landen ter wereld bevestigen door hun VN-lidmaatschap dat ze vrede willen onder en met elkaar. De oprichting van de Verenigde Naties vergde in 1945 drie maanden aaneengesloten onderhandelingen tussen een vijftigtal regeringen, met de V.S. als gastheer. Deze superieure inspanning en goede wil was alleen mogelijk na de verpletterende ervaringen van de Tweede Wereldoorlog, die meer dan 50 miljoen levens had geëist.

vndag2
Handvest Verenigde Naties

De Verenigde Naties hebben vanaf het begin vrede, sociaaleconomische ontwikkeling van arme landen en mensenrechten in het vaandel staan.
De Verenigde Naties hebben zich gestaag ontwikkeld in de 71 jaren van haar bestaan. Het VN systeem, inofficieel ook wel ‘familie van de V.N. genoemd, bestaat uit de Verenigde Naties zelf, achttien programma’s en fondsen, zoals UNDP, UNICEF en UNHCR en 16 Gespecialiseerde Organisaties, onder meer WHO, FAO, ILO en UNESCO. Er zijn nu 193 lidstaten, met in totaal zo’n 120.000 werknemers, meer dan 100.000 vredestroepen en een gezamenlijk budget van tientallen miljarden dollars per jaar. Er gaat geen dag voorbij dat de V.N. niet in het nieuws is, vooral de Veiligheidsraad, UNHCR (vluchtelingen) en, recentelijk, de benoeming van António Guterres als de nieuwe Secretaris-Generaal.

vndag3
V.N. zwaarden in ploegijzers omsmeden

De bewering dat de V.N. minder relevant is geworden slaat de plank mis.  Op sociaaleconomisch terrein, bij humanitaire aangelegenheden, vluchtelingen, mensenrechten is de V.N. steeds belangrijker geworden. En daar niet alleen; de Gespecialiseerde Organisaties hebben toenemende verantwoordelijkheden op technische en sociaaleconomische terreinen. Dat zal niet verbazen omdat een globaliserende wereld steeds dringender een ordenende instantie nodig heeft. Het recentelijk ondertekende Klimaatverdrag is daar een voorbeeld van. Dat het in de Veiligheidsraad niet altijd lukt om tot overeenstemming te komen, ligt niet aan de onwil of onkunde van het VN Secretariaat in New York. Het zijn de 15 lidstaten van de Veiligheidsraad, en in het bijzonder haar permanente leden (V.S., Rusland, China, Engeland en Frankrijk) die er vaak tegengestelde belangen op na houden, bijvoorbeeld in Syrië, en hun vetorecht gebruiken om een beslissing of advies tegen te houden.
Op 24 oktober, Dag van de Verenigde Naties, wordt de verjaardag gevierd van het in werking treden in 1945 van het Handvest van de Verenigde Naties.
Er is reden deze dag te vieren, omdat de mensheid met de VN een belangrijke instantie heeft gekregen om vrede, rechtvaardigheid, welzijn en rechtszekerheid te promoten, wereldwijd en in alle landen.
Er is altijd een parallel te trekken met de individuele persoon. Niet alleen de wereld en landen hebben vrede, recht en ontwikkeling nodig. Ook wij als personen hebben daar behoefte aan. En hoe vreedzamer, ontwikkelder en rechtvaardiger we zijn, des te meer vruchten zal onze omgeving daarvan plukken. Een vruchtbare wisselwerking!
Onze felicitaties niet alleen aan de Verenigde Naties zelf, maar ook aan de meer dan 15 miljoen wereldburgers die op 24 oktober geboren zijn. We wensen allen een lang leven in gerechtigheid, vrede en welvaart.  bevolkingsdag5

Blog 47. Internationale Dag van de Vrede (21 september)

Oorlog
Naar het front?
Ik loop niet mee
Dat weigeren mijn beentjes
Ik, oorlog voeren?
Nee.
Wel eendjes.
Toon Hermans

vrede

Wat zoeken we vaak naar vrede, voor onszelf en voor anderen, thuis en op het werk. Voor individuen en voor hele landen, zoals nu Syrië en zuid Soedan.
In de loop van de tijd is het aantal oorlogen en slachtoffers ervan afgenomen. Maar van een permanente vrede alom lijkt het maar niet te komen.
De oorzaak daarvan is dat we, als individu en als groep of land, verschillende doeleinden en belangen hebben. Dat kan op zich vruchtbaar zijn, maar het levert vanzelfsprekend conflicten op. Het komt er dus op aan dat we die belangenverschillen en conflicten vreedzaam oplossen.

vrede4

Daar zijn we in onze welvarende maatschappij al aardig in geslaagd via instellingen van mediatie en rechtspraak. En vanwege onze welvaart hebben we minder urgente belangentegenstellingen. We hoeven niet meer om een homp brood of een kip te vechten. Hoe armer een individu of een volk, hoe meer onenigheid.
Maar tussen individuen kunnen emoties over belangen of inzichten hoog oplopen. Getuige het aantal ernstige conflicten en echtscheidingen. Wat belangrijk is volgens Alan de Botton in een relatie bijvoorbeeld is niet dat men dezelfde opvattingen heeft, maar dat er wil en capaciteit bestaat verschillen vreedzaam op te lossen.vrede3
Op het niveau van groepen en landen ligt het in principe niet veel anders. Egoïstische doeleinden worden nagestreefd en emoties politiek uitgebuit om zelfzuchtige doeleinden te bereken. In principe kunnen zo goed als alle problemen rationeel opgelost worden, maar herinneringen, vooroordelen en emoties staan in de weg. Zakelijke belangen bij oorlogvoering, zoals die van het militair-industriële complex in de V.S., kunnen bewapening en oorlogen bevorderen. In het verdere verleden waren de machthebbers er gewoonlijk op uit andere landen te veroveren en te plunderen. En de machtelozen sneuvelden voor het belang van de machtshebbers. En nog trouwens.
Hoewel in steeds mindere mate leggen de positieve krachten van rechtvaardigheid en liefde het nog regelmatig af tegen de negatieve krachten van macht en rijkdom. Laten we ervoor blijven werken dat de eerste uiteindelijk zullen zegevieren.

‘Opa, waarom kijkt u zo zorgelijk?’
‘Ik heb twee honden in mijn hart die aan het vechten zijn’
‘Hoe heten die honden, opa?’
“Haat en Liefde, kind’
‘En wie gaat er winnen?’
‘De hond die ik te eten ga geven’
Traditionele Soefi-vertelling

 

vrede1

Bedenk: van oorlog naar vrede

De tweede wereldoorlog is de meest omvangrijke oorlog die we in de geschiedenis hebben meegemaakt. De schattingen variëren, maar in die oorlog waren er minstens 60 miljoen dodelijke slachtoffers te betreuren. dodenherdenking2De omvang van lijden en leed is niet te bevatten. Terecht dat we hier een speciale dag bij stil staan, en ons mededogen met slachtoffers en nabestaanden beleven. En tegelijkertijd de oorzaken en gevolgen van gewelddadige conflicten overdenken. Hoewel groter en omvangrijker dan alle vorige oorlogen, heeft de geschiedenis een aaneenschakeling van oorlogen en vredes gekend. dodenherdenking
Nauw daarmee verbonden is de intentie om het als gemeenschap en als individu in de toekomst beter te gaan doen. Op landen niveau  hebben we voortgang gemaakt. De oprichting van de Verenigde Naties in 1945 was bedoeld om voor de toekomst wereldvrede te verzekeren. Hoewel de V.N. dat ten dele en op diverse manieren heeft gerealiseerd, zijn er onder de permanente leden van de Veiligheidsraad te vaak ernstige belangenverschillen om de vredebelofte geheel waar te maken. Naast de successen worden er regelmatig ontwapeningsconferenties gehouden om gewelddadige oplossing van conflicten te verminderen.dodenherdenking5 Maar het is niet eenvoudig. Wraakgevoelens overgebleven of versterkt door onrecht of eerdere oorlogen, de frequente machtswellust en agressie van politieke leiders en in het algemeen het meedogenloze streven naar meer macht en rijkdom spelen parten. Soms hebben leger en oorlog een valse romantiek van parades, wapentuig en vaderlandsliefde, mogelijk ook om agressie en deelname te motiveren en de doffe ellende wat te bedekken. Meestal zijn de armen en machtelozen het kind van de rekening.
Ondanks ernstig falen in ons streven naar vrede ,is er in de loop van de tijd toch vooruitgang geboekt. Er zijn minder oorlogen en minder slachtoffers dan in vroegere tijden en de trend is naar meer vrede en minder geweld. Lees er ‘Ons betere ik ‘van de Canadees-Amerikaanse schrijver Steven Pinker, op na.
Wat zich in de grote wereld afspeelt, wordt weerspiegeld in de individuele mens. Wij zijn, met variatie in tijd en persoon, een mengeling van agressieve en vredelievende aandoeningen. Er zijn conflicten in onszelf en met anderen. dodenhedenking6Zoveel zelfs dat in sommige culturen, zoals Jodendom en Islam,  je je medemens begroet door hem vrede te wensen (Shaloom, Salaam). En overledenen als laatste wens ‘Rust in Vrede’ mee krijgen. Belangengeschillen tussen personen, groepen en landen zijn normaal en onvermijdelijk. Het gaat erom hoe je ze oplost. Ontwikkeling en respect voor internationaal en nationaal recht zijn essentieel. Evenals verdraagzaamheid en mededogen. Op persoonlijk gebied zijn er ook manieren om belangengeschillen op te lossen, vooral door verstand boven gevoelens te laten zegevieren. Woede leidt vaak tot agressie (= oorlog).  Beteugeling van woede kan op diverse manieren, zoals aandacht op iets anders richten, kalm blijven, mantra/gebed uitspreken, alternatieve bezigheid, relativering, goede communicatie en lichamelijke activiteit.
In dit deel van Europa hebben we gelukkig al meer dan 70 jaar geen oorlog meer gekend. Waarschijnlijk mede dank zij het historisch wijze besluit er een Europese Unie van te maken. En hoe minder oorlog, hoe vredelievender de bevolking. Laten we hopen dat we in de toekomst alleen de Tweede Wereldoorlog hoeven te blijven herdenken. En dat de rest van de wereld ook in vrede en welvaart gaat leven.
dodenherdenking8

 

Terreur, rechtvaardigheid en vrede

De recente terreuraanslagen in Brussel zijn weerzinwekkend! Het persoonlijke leed, de vernielingen en ontwrichtingen van het dagelijks leven, het zou niet moeten kunnen. En we veroordelen deze barbaarse praktijken ten volle. En onze ontsteltenis, woede en angst roepen natuurlijkerwijs om wraak. We kunnen te midden van onze gebruikelijke veiligheid en comfort niet bevatten hoe menselijke wezens tot dit soort gruweldaden kunnen komen, hier en op de slagvelden in het Midden-Oosten. terreur1Je kunt mensen blijkbaar veel wijs maken en ze fanatiek maken voor een zaak. Zo zelfs, als nu in Brussel, dat ze de menselijkheid totaal uit het oog verliezen en ze, bezeten door een idee, moordend rondgaan. En deze aanslagen beginnen helaas routine te worden.

Hoe kan dit nou gebeuren!? Een gedeeltelijke verklaring is dat er onder deze terroristen en hun achterban een gevoel van uitbuiting en onrechtvaardigheid in hun wereld bestaat. Terwijl het publiekelijk nog niet duidelijk is wie er achter ISIS staat, lijdt het geen twijfel dat de Islamitische landen en volken in het Midden-Oosten zich ernstig tekort gedaan voelen. Eerder al onder het koloniale bewind en meer recentelijk door ingrepen van wereldmachten. Om maar twee voorbeelden te noemen: de totaal ongerechtvaardigde oorlog in Irak, begonnen door de V.S. op valse voorwendselen, en waarbij circa een miljoen, herhaal 1.000.000, mensen om het leven zijn gekomen.terreur3 Kun je het leed becijferen wat die oorlog aan doden, gewonden en vernielingen heeft opgeleverd, naast de duizend miljard dollar die hij het Amerikaanse volk gekost heeft!? Het tweede voorbeeld is de oprichting en uitbreiding van de Staat Israël. Dat gebeurde en gebeurt op een manier van achttiende eeuwse kolonisatie met diefstal van land, verjaging en onderdrukking van de oorspronkelijke bevolking en dat met alle rechtmatige en onrechtmatige middelen die beschikbaar zijn. Er zijn nog meer verschrikkelijke voorbeelden van imperialistisch ingrijpen zoals in Afghanistan, Syrië en Libië. In al deze gevallen gaat het om westers-Israëlische belangen, met minachting en ten koste van lokale bevolkingen en belangen. Onder die omstandigheden moeten er toch wel sterke gevoelens van onrechtvaardigheid en weinig respect voor het westen bestaan, om het zacht uit te drukken. De roep om vergelding lijkt groot.
En hoe staat het met de Islamitische groeperingen in West-Europa. De oorsprong van hun aanwezigheid ligt in de jaren vijftig en zestig toen zij of hun voorouders uit Noord-Afrika en het Midden Oosten werden aangetrokken om onze welvaart te handhaven en vergroten. In feite is in Nederland het merendeel gelukkig goed of redelijk geïntegreerd. Maar een aanzienlijk deel, zoals in Frankrijk, is verpauperd en leeft geïsoleerd van de autochtone bevolking. Onder maatschappelijke discriminatie en met politieke partijen die zich verzetten tegen deze allochtone groeperingen.
De mishandeling van Islamitische bevolkingen en de achterstelling van allochtonen is voor een groot deel structureel en zo is de frustratie, zo niet anarchisme, van een deel van deze bevolkingen en groepen. Hierop een politieke ideologie bouwen, zoals ISIS dat succesvol schijnt te doen, met steun vanuit rijke Arabische en mogelijk andere landen, ligt voor de hand. En nu de frustratie uit het Midden Oosten zich verenigt met die in het westen, lijkt het hek van de dam.
Hoe we op korte termijn uit deze terroristische confrontatie komen is een  existentiële uitdaging. Wraakgevoelens en -acties zijn begrijpelijk maar lossen niets op. Integendeel, dat roept tegenacties en wederwraak op in een vicieuze cirkel met polarisatie en oorlog als resultaat.

terreur5

Vergeving is misschien veel gevraagd, maar zouden we, als onze gevoelens gekalmeerd zijn, kunnen proberen de situatie te begrijpen en structurele oplossingen te vinden.  Op langere termijn kan alleen internationale rechtvaardigheid, internationaal recht en ontwikkeling de situatie in goede banen leiden. Macht, rijkdom en misbruik ervan aan de ene kant, rechtvaardigheid en ontwikkeling voor ieder aan de andere kant. Wie gaat het Goede verdedigen, al is het maar voor de uiteindelijke bescherming van eigenbelang!? Als de regeringen het niet willen of kunnen vanwege hun overwegende identificatie met macht en rijkdom, dan kan in ieder geval het maatschappelijk middenveld, inclusief de kerken, en de burger zijn stem laten horen!
De gestage opmars van het mensdom naar een eerlijke en compassievolle wereld zal zijn. Rechtvaardigheid en recht moeten zegevieren! En terrorisme de wereld uit

terreur2

Wereldreligie-dag

Hoewel nog een groot deel van de West-Europese bevolking officieel geregistreerd staat als lid van een bepaalde religie, praktiseert minder dan 10 percent. Wel zijn er veel mensen die in ‘iets’ geloven, de ‘ietsisten’. Dat geloof helpt hen moeilijke vragen over oorsprong van aarde, leven en het ‘hierna’ te beantwoorden of te sussen. Het is nog geen honderd jaar geleden dat het leven van de overgrote meerderheid van de bevolking bepaald werd door religieuze geboden, verboden en praktijken, van de vroege morgen tot de late avond. Bij de meeste mensen in Nederland speelt religie nu praktisch geen rol meer. Een bijna onbevattelijk paradigma. En voor zover we kunnen zien zijn de mensen nu niet ongelukkiger en niet slechter dan toen.
In onze regio, heeft de religie, in casu het christendom enorm veel goed gedaan, in feite de maatschappij van de grond af helpen opbouwen, zeker op de gebieden van onderwijs, armoedebestrijding en zorg. Vaak ook op economisch terrein. De religie heeft ook morele steun en soelaas geboden in de harde bestaanswereld van eerdere tijden.

blog 14 2Behalve een antwoord op existentiële vragen hebben religies ook grote invloed uitgeoefend op de functionering van samenlevingen. Die invloeden zijn structureel heilzaam , alhoewel er ook binnen en tussen religies gruwelijke oorlogen gewoed hebben, denk aan de reformatie  in onze landen en aan de huidige Sunni-Shia kloof in het Midden Oosten.
Soms streng gesanctioneerd, zijn de basisbeginselen van de wereldreligies constructief en vreedzaam. Het is de toepassing in de praktijk en de vermenging van theologische principes met maatschappelijke belangen, die de afwijkingen verklaart.  En in veel situaties heeft niet de religie, maar seculiere macht en rijkdom het laatste woord, denk aan de periodes van slavernij en kolonisatie. In het verleden maar ook nu nog in landen in het Midden-Oosten zien we een grote kloof tussen wat hun religie voorschrijft en wat er in de  politiek gebeurt .
Karen Armstrong, ex-religieuze en vermaarde  godsdienstkenner beschouwt dat het gemeenschappelijke element van de wereldreligies, mededogen of compassie met de ander is, in positieve vorm: wat u wilt dat u geschiedt, doe dat ook aan een ander.  Laten we op wereldreligie-dag stil staan bij de heilzame invloed van de wereldreligies, in het verleden en in het heden en laten we mededogen en humanisme als een leidraad van onze samenlevingen en ons eigen leven maken. Laten we er ook mee voor helpen zorgen dat landen doen wat hun religie voorschrijft

Dag van de Verenigde Naties

Een heuglijk verjaardagsfeest morgen, 24 oktober: de 70ste verjaardag van de Verenigde Naties. Voor personen een moment om het rustiger aan te gaan doen. Voor organisaties zoals de V.N. een moment om stil te staan aan de bijdrage aan de vaart der volken.

De V.N.is 70 jaar leden opgericht om na de gruwelijke ervaringen van de Tweede Wereldoorlog, oorlogen voorgoed uit te bannen. Voor de oprichting van de Organisatie werd in 1945 drie maanden vergaderd in San Francisco door 49 landen. Op 24 oktober werd het verdrag tot oprichting ondertekend. Voor het duurzaam uitbannen van oorlogen werd verstaan dat je grove onrechtvaardigheden uit de wereld moest helpen, zoals gebrek aan mensenrechten en armoede. Mensenrechten en ontwikkeling waren bijgevolg de twee andere belangrijke doeleinden, naast vrede, van de toen nieuwe wereldorganisatie.
In de 70 jaar is er door de V.N. veel verwezenlijkt. Allereerst is de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in 1948 geproclameerd. Sindsdien zijn op basis daarvan talloze verdragen gesloten, onder meer op het gebied van discriminatie, foltering en vrouwenemancipatie. De mensenrechten zijn bijna dagelijks in het nieuws. De Mensenrechtenraad waakt ervoor dat de verdragen door lidstaten worden nageleefd en misstanden worden gesignaleerd.

Op het gebied van ontwikkeling is er mogelijk het meest gepresteerd. De organisatie in zijn geheel, maar in het bijzonder onderdelen, zoals UNICEF, UNCHR en UNDP, samen met de Gespecialiseerde Organisatie zoals FAO, WHO, ILO en UNICEF spenderen daar jaarlijks tientallen miljarden dollars aan. De Millenniumdoeleinden (2000-2015)  en de 17 recentelijk goedgekeurde Sustainable Development Goals, waaronder uitroeiing van de armoede in 2030, komen hier ook vandaan.

Op het gebied van vredeshandhaving, speciaal domein van de Veiligheidsraad, is het lastiger geweest. Dit is vooral te wijten aan de uitoefening van het vetorecht door één van de vijf permanente leden in de tijd van de Koude Oorlog. Niettemin wordt er vrede gehandhaafd in zo’n twintig potentiële brandhaarden met in totaal meer dan 100.000 vredestroepen. Ook wordt er veel gedaan aan ontwapening en aan preventieve diplomatie. Maar helaas is oorlog de wereld nog niet uit.
Er blijft nog veel werk aan de winkel alvorens alle wereldburgers een vreedzaam en welvarend bestaan hebben, zoals wij dat kennen in de westerse wereld. We mogen dan ook de Verenigde Naties sterkte en succes toewensen in het volgende decennium van haar bestaan. Een broodnodige wereldorganisatie. Als ze er niet was, zou ze uitgevonden moeten worden.

VREDE OP AARDE

21 september, internationale dag van de vrede

‘Vermits oorlogen ontstaan in de geesten van mensen, is het in de geesten van de mensen dat de wapens van de vrede moeten worden gesmeed’ (Vlaamse versie, UNESCO Handvest).

We snakken allemaal naar vrede, op gemeenschappelijk en op familiaal en individueel niveau. Op gemeenschappelijk niveau hebben we er alle reden toe, gezien de aaneenschakeling van gruwelijke oorlogen die de geschiedenis toont sinds het begin van de mensheid en die tientallen miljoenen doden en andere slachtoffers hebben geëist. En helaas nog, hoewel gelukkig minder!

Op individueel niveau ligt het niet anders. De mens snakt naar vrede. Hele culturen begroeten elkaar met de wens voor vrede zoals ‘Salem Aleikum’ voor de Arabieren en Shaloom voor de Joden. In Nederland wensen we onze familie en vrienden zelfs nog vrede als ze overleden zijn (dat hij/zij ruste in vrede) en in Duitsland placht je na het overlijden naar de ‘Friedhof’ te gaan.

We moeten toch wel aardig wat, terechte en onterechte, belangengeschillen hebben om het zover te laten komen. Om die constructief op te lossen hebben we op collectief niveau rechtvaardigheid nodig en om die te bepalen is er behoefte aan inspraak en democratie. Vervolgens een degelijk systeem voor de beslechting van belangengeschillen, inclusief eerlijke wetgeving en rechtspraak. Op landenniveau is dat niet genoeg gebleken om oorlogen te voorkomen. Met het doel verdere oorlogen te voorkomen zijn in 1945 de Verenigde Naties opgericht. Dat bleek alsnog geen waterdichte oplossing, maar heeft wel sterk bijgedragen aan een vreedzamere wereld. Eind deze maand wordt er weer een stap in de goede richting gezet door de adoptie van een wereldontwikkelingsplan, de post-2015 werelddoelen.

Wereldreligies zetten zich ook sterk in voor de vrede, getuige onder meer de eerdere oprichting van de organisatie ‘World Religions for Peace’. De rooms-katholieke kerk organiseert ieder jaar een Week voor de Vrede.

Op familiaal en persoonlijk niveau hebben we er ook onze handen vol aan vreedzaam te zijn, met de naasten en met onszelf. We zijn een intense mengeling van verlangens, ambities en tegenspraken. Gevecht tussen verstand en gevoelens! Het vergt voor de meesten flinke aandacht om positief en vredelievend tegenover anderen en onszelf te zijn en blijven. We kunnen proberen dat op de internationale dag van de vrede nog beter te realiseren dan normaal. En als dat lukt kan dat een voorbeeld zijn voor andere dagen.

Twee wijsheden die persoonlijk van pas kunnen komen, zijn een recente Twitter van Zielzicht retraite: ’Hoe minder je over jezelf nadenkt, hoe vrediger je zult zijn’.

De tweede is het gedicht hierna van Robert Muller:

Decide to be Peaceful 

Decide to be peaceful
Render others peaceful
Be a model of peace
Radiate your peace
Love passionately the peace
of our beautiful planet
Do not listen to the warmongers,
hateseeders and powerseekers
Dream always of a peaceful,
warless, disarmed world
Think always of a peaceful world
Work always for a peaceful world
Switch on and keep on, in yourself,
the peaceful buttons,
those marked love,
serenity, happiness, truth,
kindness, friendliness
understanding and tolerance
Pray and thank God every day for peace
Pray for the United Nations
and all peacemakers
Pray for the leaders of nations
who hold the peace of the world
in their hands.