Ideapod

 

   IDEAPOD

Als je regelmatig inspirerende en opbouwende informatie wilt hebben, is het een aanrader https://ideapod.com te raadplegen, een Engelstalige website.
Ideapod is een technologisch platform dat media produceert over ideeën die ons leven vorm geven. De instelling geeft aan, creatieve en intelligente journalistiek te publiceren, die de lezer helpt met ideeën over de vorming van zijn wereldbeeld.
De kern van Ideapod, zegt de organisatie, is om denksystemen te verschaffen, waar, door dialoog, ideeën bewust gemaakt, bediscussieerd en kritisch geanalyseerd worden. Ruimdenkendheid, kritische analyses en zelfstandig denken staan daarbij voorop.

De diverse producten van Ideapod bestaan uit een media platform met 5 miljoen bezoekers, een sociaal netwerk waar je je ideeën kwijt kunt, een marktplaats voor superieure ideeën en cursussen, een iPhone app en een wetenschappelijk forum, dat commentaar levert over wetenschap en technologie.
Per 1 februari staat er bijvoorbeeld een interessant artikel van de hand van Coert Engels met de titel ‘ 16 vaardigheden die moeilijk te verwerven zijn , maar voor altijd vrucht afwerpen’. Genoemd worden onder meer: empathie, slaap- en tijdmanagement, hulp vragen, positivisme, luisteren en consequentheid.

In English

IDEAPOD

( https://ideapod.com)

Ideapod is a technology platform producing media on the ideas shaping our lives. We publish creative and intelligent journalism, helping our readers to understand the ideas that shape their worldview — and where we’re headed.
Our core mission is to provide ecosystems of thought where ideas are surfaced, discussed and critically analyzed through dialogue. We raise provocative questions and aim to eschew groupthink in the age of echo chambers and filter bubbles. We value open mindedness, critical analysis and people thinking for themselves.


Its core products are:
• Digital media platform: Our writers provide commentary on the ideas shaping our lives to 5 million monthly readers. You can see our content on the front page of Ideapod, or by following us on Facebook or Twitter.
• Social network: This is the place where anyone can join and share an idea in 1,000 characters, with ideas generating responses, supports and related ideas. Over 15,000 ideas have already been shared generating over 100,000 interactions.
• Marketplace: This is our marketplace for ideas where we provide premium content and online courses.
• iPhone app: We created a mobile app for capturing ideas in 40 second video. People use it as an ideas journal, and you can easily share your ideas directly to the social network.
• My Science Academy: We also run myscienceacademy.org, a digital media platform providing commentary on new developments in science and technology. Join more than 500,000 fans following our Facebook page.

There is for example an article from Coert Engels dated 1 February, entitled ’16 skills that are difficult to learn but will pay off forever’. The skills include: empathy, sleep and time management, asking for help, positive self-talk, listening and consistency.

De Macht der Gewoonte

 

Het belang van gewoontes kan moeilijk onderschat worden in het streven naar ons ‘reuze-deugden-zelf. Onderstaand gedicht, toegeschreven aan Frank Outlaw en vrijelijk vertaald, illustreert dat:
Het draait allemaal om karakter
Let op je gedachten, ze worden woorden
Let op je woorden, ze worden handelingen
Let op je handelingen, ze worden gewoontes
Let op je gewoontes, ze worden karakter
Let op je karakter, het wordt je bestemming!

De vader van de deugdethiek, de Griekse filosoof Aristoteles, vond dat van de drie in zijn tijd gesignaleerde manieren om goed te zijn: afstamming, gewoontes en voorschriften, gewoontes de belangrijkste van de drie waren.

Ook William James, een van de bekendste Amerikaanse psychologen, beweerde dat, hoewel ons leven voor een deel uit weloverwogen beslissingen bestaat, er ook een grote hoeveelheid praktische, emotionele en intellectuele gewoontes in ons leven de dienst uitmaken.

Onderzoek van de Amerikaanse Duke Universiteit geeft aan dat wel 40% van ons gedrag uit gewoontes bestaat.

Relatie deugden en gewoontes

Yearley formuleert de deugd als een gezindheid om te handelen, willen en voelen, die een beoordeling inhoudt en die leidt tot een herkenbare menselijke voortreffelijkheid of voorbeeld van menselijk floreren. Deugden zijn niet aangeboren, maar zijn goede gewoontes geworden, dankzij voortdurende oefening.
Uit deze beschrijving blijkt dat gewoontevorming essentieel is in het aankweken van deugdzaam gedrag. En hierna geven we de belangrijkste processen aan die deze gewoontevorming bepalen. Een belangrijk onderscheid tussen deugden en gewoontes is dat deugden een morele grondslag hebben, terwijl gewoontes zowel goed als slecht van aard kunnen zijn. Als je deugdzaam wilt worden is het dus zaak, door middel van ons morele denken, ervoor te waken goede en geen slechte gewoontes aan te kweken.

Gewoontes aanleren of veranderen

Gewoontes bestaan uit een drieledig circuit: een prikkel, signaal of trigger die de hersens vertelt om in een automatisme over te gaan en aangeeft welke gewoonte geactiveerd moet worden. Dan is er de routine, die fysiek, mentaal of emotioneel kan zijn. Tenslotte is er de beloning, die het verstand helpt om te bepalen of het de moeite waard is dit specifieke circuit in de toekomst te blijven volgen.


Nieuwe gewoontes worden dus gevormd door een circuit van prikkel, routine en beloning. Daarbij wordt een behoefte, een aandrang geschapen die het circuit voedt. Een prikkel en een beloning zijn op zichzelf niet voldoende om een nieuwe gewoonte te vormen. De prikkel moet, naast het oproepen van een routine, eveneens de hunkering naar de verwachte beloning oproepen. In de loop van de tijd wordt dit circuit van prikkel, routine en beloning steeds automatischer. De prikkel en de beloning raken met elkaar verstrengeld totdat een sterk gevoel van anticipatie en behoefte ontstaat.
Gewoontes zijn taai omdat ze neurologische behoeften scheppen. Ze zorgen ervoor dat onze hersens zich aan hen vastklampen ten koste van andere faciliteiten, inclusief ons gezond verstand. Tevens zijn ze verbazingwekkend delicaat. Als prikkels zelfs maar licht veranderen, kan een gewoonte verstoord raken.
Gewoontes ontstaan omdat ons brein continu naar manieren zoekt om inspanningen te verminderen. Terwijl we het nieuwe gedrag aanleren, neemt de mentale activiteit af. Die besparing heeft het grote voordeel dat de bespaarde mentale energie voor andere, mogelijk meer productieve, activiteiten aangewend kan worden. Gewoontes en routines geven vastigheid, omdat ze de onzekerheid van de keuze elimineren.
Gewoontes zijn geen lotsbestemming. We kunnen ze veranderen. Ons brein maakt geen onderscheid tussen goede en slechte gewoontes. Ze zijn vaak evenzeer een vloek als een zegen. Je kunt slechte gewoontes niet elimineren, alleen maar veranderen. We kunnen nieuwe neurologische routines aanmaken om ongewenst gedrag uit te schakelen en de slechte tendensen naar de achtergrond te dringen. De scheidslijn tussen gewoontes en verslaving is soms moeilijk aan te geven.

We houden ons misschien het meest bezig met het veranderen van slechte gewoontes, vooral via voornemens aan het begin van het jaar. Een hoogst loffelijke bezigheid. In de positieve psychologie promoot men het versterken van goede gewoontes en de transfer van hun invloed naar andere, zwakkere gewoontes. Dat zou in plaats van ontgoocheling bij tegenslag in de uitvoering van goede voornemens, meer bevrediging en aanmoediging kunnen opleveren.
De Gouden Regel van gewoonteverandering is: de oorspronkelijke prikkel en de oorspronkelijke beloning aanhouden, maar een nieuwe routine inpassen. De nieuwe gewoonte moet in een vertrouwde ‘verpakking’ gecamoufleerd worden. Praktisch iedere gewoonte kan veranderd worden als prikkel en beloning hetzelfde blijven.
Gewoonteverandering is niet makkelijk. Echte verandering vraagt inzet en kennis van de behoeften die je gedrag oproepen. Als je een gewoonte wilt veranderen, moet je bewust besluiten dat te doen. Je moet de prikkels en beloningen identificeren en alternatieve routines vinden.
Ondanks enkele algemeenheden is er geen eenvoudige of alomvattende formule voor het veranderen van gewoontes. Individuen en gewoontes zijn allemaal verschillend van elkaar en de specifieke manieren om ze te identificeren en te veranderen, verschillen van persoon tot persoon en van gedrag tot gedrag.
Voor gewoonteverandering kan het de moeite lonen zich te concentreren op kern- of sleutelgewoontes. Deze bezetten een strategische positie in het gewoontegedrag; door deze te veranderen worden tegelijkertijd andere gewoontepatronen veranderd. Een persoonlijk voorbeeld was het onderbreken van een verslavingstriumviraat roken, koffie en bier drinken. Door, als eerste, het roken te stoppen werd het, door het reeds verminderde genot door de afwezigheid van nicotine, makkelijker om daarna bier en vervolgens overconsumptie van koffie te elimineren. Net als het aanpakken van de juiste kerngewoontes grootscheepse verandering teweeg kan brengen, zo kan de keuze van verkeerde kerngewoontes rampen veroorzaken.

Tientallen studies hebben aangetoond dat wilskracht, inclusief zelfbeheersing, de allerbelangrijkste factor is in het behalen van individueel succes. De beste manier is daarom van wilskracht een gewoonte te maken.

Starbucks, de gigantische ‘koffiezetter’, heeft een uitgebreid trainingsprogram in zelfbeheersing voor al zijn employees opgezet. Het wordt als een belangrijke factor gezien in de succesvolle management van het bedrijf. Het is nu algemeen geaccepteerd dat wilskracht aangeleerd kan worden. Je moet evenwel in de gaten houden dat wilskracht, net als een spier, vermoeid kan raken en daardoor effectiviteit kan verliezen. Het is daarom zaak met deze gewoonte verstandig om te gaan. Dat de een makkelijker wilskracht ontwikkelt dan een ander kan, althans deels, verklaard worden door de mate van vrijheid. Als mensen vinden dat ze geen autonomie hebben, maar alleen opdrachten moeten uitvoeren, raakt de ‘spier’ van de wilskracht veel vlugger vermoeid.
Voor enkele gewoontes is er nog een ander ingrediënt nodig om te veranderen en vol te houden en dat is de vaste overtuiging dat men de gewoonte kan veranderen! Dit is vooral van belang wanneer onverwachte stress optreedt. Dit is overtuigend aangetoond bij het afkicken van alcoholverslaving. Een groep of gemeenschap is bij uitstek geschikt om zo’n overtuiging op te bouwen en vast te houden.

Een belangrijke gebeurtenis in het leven kan de aanleiding zijn gewoontes te veranderen. Dit kan gebeuren als gevolg van gezondheidsproblemen bijvoorbeeld of bij winkelgewoontes de komst van het eerste kind.

Als je je er eenmaal van bewust bent dat gewoontes veranderd kunnen worden, heb je de vrijheid, en tegelijkertijd de verantwoordelijkheid, om de slechte om te zetten in goede gewoontes. Dat brengt deugdzaamheid en geluk. De beste resultaten krijg je met concrete doelen, uitgewerkt in een plan, het SMART plan: Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Tijdsgebonden en Realistisch.

Deze blog put uitvoerig uit het boek van Charles Duhigg. ‘The Power of Habits’ (2012)

Goede voornemens

De goede-voornemens-campagne van 2018 is voor velen weer op zijn eindje. Die heeft waarschijnlijk zowel voldoening als teleurstelling gebracht. Zo’n 80% van de burgers doet er gewoonlijk aan mee; een vijfde daarvan voert haar plannen daadwerkelijk uit.
Als je bij de laatste groep hoort, is het beter om nog niet op te geven. Integendeel, de aanhouder wint en we leren van onze fouten. Zoals een bekende Nederlandse cabaretier dat zo fraai zei: ‘uithuilen en opnieuw beginnen!’ En niet dralen om reeds ‘verzonken kosten’.
De NRC (Ben Tiggelaar, Richard Thaler) en de Engelse krant ‘the Guardian’ hadden een aantal goede adviezen rond de jaarwisseling. De SMART methode zegt bijvoorbeeld dat een voornemen Specifiek (concreet), Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdsgebonden moet zijn om het goed te kunnen uitvoeren. Schuif het voornemen niet op de lange baan en begin meteen. Stel een plannetje op, waarbij je omstandigheden aanpast en obstakels uit de weg ruimt, bijvoorbeeld geen alcohol of snoep in huis halen.


We moeten nuchter en eerlijk naar onszelf kijken: we zijn niet perfect, niet rationeel, niet wilskrachtig en hebben hulp nodig. Als individuen hebben we zowel een planmatige als een uitvoerende kant. De eerste gaat over de lange termijn (gezondheid, pensioen), de tweede over plezier in het hier en nu en die kant is makkelijk te verleiden. Concentreer op je doel, begin met kleine stapjes, want hoe makkelijker, hoe meer kans van slagen. Maak het zo leuk mogelijk, in plaats van een kastijding. De beloning voor een goed resultaat dient meteen te volgen.

Heb compassie met jezelf. Het grootste obstakel in gewoontevorming is zelfkritiek, dat geringere motivatie en zwakkere zelfcontrole veroorzaakt.

Nieuwe gewoontevorming schijnt ’s morgens makkelijker te gaan, wanneer het stresshormoon cortisol actiever is en routines makkelijker wortel schieten.
Een belangrijk steuntje kunnen partner, familie en vrienden zijn door begrip, ondersteuning en groepscohesie. Deelnemers sluiten onderling vaak weddenschappen af.
Hou je vorderingen eerlijk bij. Dat geeft meer kans op succes. Wat ging er goed, wat minder en waarom en hoe pas ik mijn plannetje aan?
Kijk welke uitvluchten er mogelijk zijn. Als je ze van tevoren kent, maak je er waarschijnlijk minder misbruik van.

Ga weer aan de slag. Leven is vallen en opstaan en je betere zelf wordt niet in één dag gebouwd.

wilskracht….

 

Vol goede moed

2017 loopt op zijn eindje. Tijd om de balans op te maken en nieuwe voornemens voor 2018 te maken. Best spannend om dat op het gebied van houdingen en gedrag, van deugden te doen.

Zijn we er in 2017 betere mensen op geworden. Welke lofwaardige, verbeteringen hebben we aan onszelf, onze medemensen en aan de maatschappij aangebracht?
En wat zijn de plannen voor het komende jaar?
‘De Sociale Staat van Nederland 2017’ van het Sociaal Culturele Planbureau geeft aan dat de kwaliteit van leven van Nederlanders de afgelopen 25 jaar beter is geworden. Sinds 1990 is de levensverwachting sterk toegenomen, evenals het opleidingsniveau, de arbeidsparticipatie en het besteedbaar inkomen. De criminaliteit is afgenomen, de woningen zijn van een betere kwaliteit, meer Nederlanders sporten en we gaan vaker op vakantie.

De stemming in het land is in grote lijnen stabiel gebleven in de afgelopen 25 jaar. Nog steeds vindt rond de 85% dat het eigen gezin in welvaart leeft en vindt bijna de helft van de Nederlanders dat anderen in het algemeen wel te vertrouwen zijn. Rond de 85% zegt gelukkig te zijn.
Dat is fantastisch. Goed voor Nederland. We horen steevast bij de tien ‘beste’ landen op dit soort vergelijkingen. Waarschijnlijk horen jij en ik ook bij de gelukkigen. Het zou ons sieren mededogen te hebben met de vijf procent die arm en de vijftien procent die niet gelukkig zijn.
In de wereld als geheel gaat het ook de goede kant op, al zou je dat op basis van de dagelijkse berichtgeving niet zeggen. Het is wel zo dat er nog veel te doen valt voordat alle landen en groepen een adequaat welvaartsniveau hebben. Ondanks dreigementen her en der zijn er nu minder ernstige conflicten in de wereld dan voorheen en een flink deel van de wereldarmoede is uitgebannen. Het wereldontwikkelingsplan van de V. N. 2016 – 2030 zal naar verwachting een grote bijdrage aan wereldwijde ontwikkeling leveren en de ernstigste armoede uitbannen. Hoe dichter bij, hoe meer we geneigd zijn te helpen, maar het is met de hele ontwikkelingswereld, dichterbij en veraf, dat we solidair dienen te zijn.

Als we de kwaliteit van samenleven op deze wereld op een hoger ethisch plan willen brengen, moeten we dat laten blijken in onze meningen, houdingen en daden.


Kritische, constructieve meningsuiting is niet altijd makkelijk. Je moet lef hebben om voor je mening uit te komen als die indruist tegen de opvattingen van je omgeving. Politiek zijn we niet erg actief. Als Nederlandse leeuwen zouden we wat meer moed kunnen tonen om onze drang naar rechtvaardigheid en mededogen in actief gedrag om te zetten. Misschien is dat een goed voornemen voor volgend jaar: onze constructieve, maatschappelijke inzichten en meningen sterker uitdragen. Als je daar meer lef voor nodig hebt, laat je dan inspireren door het onderstaande gedicht van Toon Hermans

Bang
Ik ben niet bang voor stroppen
Voor floppen ben ‘k niet bang
Voor klappen noch voor schoppen
Voor kleunen op mijn wang
Ik wil geen woord meer horen
Van angst voor zorg en pijn
‘k heb al te veel verloren
Met botweg bang te zijn
Mijn moed was maar héél pover
Mijn lef was valse schijn
‘k heb nu geen tijd meer over
Om bang voor iets te zijn
Nu wil ik vrijuit leven
Als ’t effen kan héél lang
‘k ben niet kapot te krijgen
Dat komt: ik ben niet bang.

De ontwikkeling van de deugd moed is niet alleen goed voor constructieve deelname aan de politiek, het levert ook vruchten op voor andere zaken waar we mee te maken hebben, van loopbaan tot ontspanning en van zakelijke contacten tot liefdesverhoudingen.
Bij de verdere profilering van de deugd moed dienen we in de gaten te houden dat de drie andere kardinale deugden van: maat houden, wijsheid en liefde erbij betrokken dienen te worden om de deugd moed in balans te houden. Het mes kan aan vier kanten snijden!

Mensenrechten

 

Op zondag 10 december vieren we de 69ste verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM). De proclamatie van deze rechten in 1948 was een mijlpaal in de wettelijke erkenning van de waardigheid van de mens. De Verklaring was en is van universele betekenis, omdat ze altijd en overal geldig is, voor alle landen en volken. De erkenning van gelijke en onvervreemdbare rechten voor alle leden van de menselijke familie wordt erkend als de basis voor vrijheid, rechtvaardigheid en vrede.
De Verklaring is kort, bevat slechts dertig artikelen en heeft geen bindende wetskracht. Die legale binding is gekomen door VN-verdragen die nadien zijn opgesteld over een groot aantal onderwerpen, zoals burger- en politieke rechten; economische, sociale en culturele rechten; discriminatie, foltering, gehandicapten, senioren, kinderen en migranten. Er zouden nog meer rechten bij kunnen komen, zoals het recht op vrede, op een ontwapende planeet en de rechten van toekomstige generaties.
Terwijl verdragen vooral volkenrechtelijke betekenis hebben en primair voor overheden van belang zijn, kunnen een aantal mensenrechten ook op gezins- en persoonlijk niveau toegepast worden, zoals vrijheid van meningsuiting en van geloof.

kinderrechten

Rechten brengen plichten met zich mee. Artikel 29 van de Universele Verklaring stelt: ’Eenieder heeft plichten jegens de gemeenschap, zonder welke de vrije en volledige ontplooiing van zijn persoonlijkheid niet mogelijk is’.
Op persoonlijk niveau kunnen die rechten als tweevoudig gezien worden; ten eerste ervoor te zorgen dat men de rechten passief en/of actief uitoefent, bijvoorbeeld het recht op vrije meningsuiting. Een ander voorbeeld is het recht op een adequate levensstandaard, via een betaalde baan of via sociale voorzieningen.
Ten tweede kunnen deze rechten behalve voor individueel of familiaal genot, ook ten behoeve van anderen worden verdedigd en uitgeoefend.
Je zou vanwege hun algemeenheid de begrippen in de Universele Verklaring als waarden kunnen bestempelen, de uitwerking ervan in mensenrechtenverdragen als normen. Maar hoe breng je de samenleving en het individu ertoe het gewenste gedrag te vertonen. Want, ondanks continue vooruitgang, is er nog een wereld te winnen voor een betere naleving van de waarden en normen, zowel wat landen als wat personen betreft. Volgens de bekende theoloog Hans Küng hebben de Verenigde Naties door de Universele Verklaring en daaropvolgende Verdragen een enorme bijdrage aan globale vooruitgang geleverd. Niettemin, vond hij, dat een wereldethiek, die meer is dan alleen maar rechten, nog ontbrak. Rechten bestaan op het niveau van wetten en sancties. Hoewel die belangrijk zijn, maken de afwezigheid van eerlijkheid, innerlijke overtuiging en onvoorwaardelijke criteria het moeilijk om mensenrechten te verwezenlijken. Bijgevolg heeft de wereld een ethische basis nodig om de mensenrechten veilig te stellen, aldus Küng.

 

Het aankweken van deugden zou een waardevolle stap zijn in de versterking van de ethiek in het algemeen en van de mensenrechtenethiek in het bijzonder, omdat deugden het gedrag grondvesten op innerlijke overtuiging en persoonlijke motivatie. We denken hierbij aan de lijn van deugden: openheid, verdraagzaamheid, respect, beleefdheid, empathie en altruïsme. En aan de lijn rechtvaardigheid, integriteit en eerlijkheid.
De ons aangeboren zucht naar macht en rijkdom, op zowel maatschappelijk als persoonlijk niveau, wordt vaak prioriteit gegeven boven mensenrechten. Politieke en maatschappelijke instanties zijn nodig voor de bescherming en uitoefening van mensenrechten. Ze moeten evenwel hand in hand gaan met persoonlijke overtuigingen en gedrag. Deugden kunnen daarbij een handje helpen.

rechten en plichten in balans

 

Solidariteit met de Palestijnen

29 november is de VN-Dag van de Solidariteit met de Palestijnen. En er is reden te over om zich solidair met hen te voelen. Het Palestijnse volk is een hard lot aangedaan: hun land is grotendeels afgenomen, ze zijn met honderdduizenden verjaagd en vluchteling geworden, ze worden bezet, gediscrimineerd en afgeknepen in wat in feite een apartheidssysteem is. Overal controles en vernederingen. De miljoen Palestijnen in Gaza leven in wat het beste beschreven kan worden als een concentratiekamp. Palestina is een strafkolonie van Israël geworden.

De Palestijnen zijn niet het enige volk wat geterroriseerd is. In de loop van de geschiedenis zijn er vele volkeren gekoloniseerd, verdreven of uitgeroeid. En er kraaide amper een haan naar. Zo waren de tijden.
Zulke hardhandige kolonisering zou niet meer moeten kunnen, met de huidige Verenigde Naties, mensenrechten en ethisch bewustzijn, zeker niet door een volk wat ons het Oude Testament heeft overgeleverd en zeer hoogontwikkeld is. Om van je geloof te vallen! Je vraagt je af hoe dit heden ten dage nog mogelijk is.

Ongelooflijk, deze onderdrukking in 2017!

Het antwoord: extreme motivatie, sterke strategisch en organisatorische capaciteiten, machtige financiële en economische partners, meedogenloze onderdrukking, chantage, heilloze allianties, kortom een willekeurig gebruik van geoorloofde en ongeoorloofde middelen.

 

Het Joodse volk heeft verschrikkelijke geleden in de loop van de geschiedenis, laatstelijk in de Holocaust. Dat lijkt een trauma en een niets ontziende vastberadenheid, misschien wel wraakzucht, ontwikkeld te hebben. Het ware beter, zoals ook President Obama aangaf, als de Israël de deugden van vergeving en verzoening zou beoefenen, want het oudtestamentische spreekwoord: ‘Een oog, een oog, een tand, een tand’, leidt niet tot een constructieve oplossing, alleen maar tot weerwraak. In plaats van een terreurstaat, zou Israël, met zijn talrijke kwaliteiten, een licht voor de ontwikkeling van de wereld kunnen zijn.

vergeven en verzoenen

Je vraagt je alleen nog af hoe landen, bedrijven, organisaties en individuen dit massale onrecht niet alleen gedogen, maar er vaak zelfs aan mee werken. Het antwoord ligt bij de fenomenen macht en angst. Israël, gesteund door de V.S., en andere sympathisanten, is uitermate machtig en schroomt zich er niet voor landen en politici, ook in Nederland, te dwingen en zo nodig sancties op te leggen. En daar hebben weinigen van terug. We lopen gewoonlijk mee met de sterkste. Moed is een schaars goed!
We hebben er belang bij om onze steun uit te drukken voor een rechtvaardige oplossing van het Midden Oosten probleem en het daarbij stellen van grenzen aan het Israëlisch wangedrag. Zowel persoonlijk als via politieke vertegenwoordigers en het maatschappelijk middenveld. En zeker ook door boycot, desinvestering en sancties (BDS). Moed en rechtvaardigheden zijn twee kardinale deugden. De beoefening zou bijdragen aan het indammen van het gevaar uit het Midden Oosten.
We wensen rechtvaardigheid en vrede  in het Midden Oosten, vooral voor Palestina op deze dag

hoop voor de toekomst

.

 

Geweld tegen vrouwen en meisjes

Op 25 november viert de Verenigde Naties de Dag voor de Uitroeiing van Geweld tegen Vrouwen en Meisjes.
Geweld tegen vrouwen en meisjes is een van de meest wijdverspreide, aanhoudende en verwoestende aantastingen van de mensenrechten in de wereld van vandaag. Het is een gevolg van discriminatie en van voortdurende ongelijkheid tussen mannen en vrouwen.

Enkele gegevens
– Schattingen geven aan dat wereldwijd 35 % van vrouwen fysiek en/of seksueel geweld van een intieme partner, of seksueel geweld door een niet-partner, in hun leven hebben meegemaakt. In sommige landen hebben zelfs 70% van vrouwen fysiek of seksueel geweld van een intieme partner in hun leven ervaren.
– Wereldwijd hebben vrouwen die fysiek of seksueel mishandeld zijn door hun partner, een twee maal zo grote kans op abortus, bijna twee maal zoveel kans op depressie en in sommige streken anderhalf maal zoveel kans om HIV/AIDS op te lopen, vergeleken met vrouwen die geen geweld van hun partner ondervonden.
– Over psychologisch geweld zijn minder gegevens beschikbaar. Beperkte onderzoeksresultaten geven evenwel aan dat het veel voorkomt. Drie en veertig procent van de vrouwen in de Europese Unie hebben een of andere vorm van psychologisch geweld van een intieme partner meegemaakt in de loop van hun leven. Eén op de tien vrouwen in de Europese Unie heeft cyber-pesterij meegemaakt sinds de leeftijd van 15 jaar. Het risico is het grootst voor jonge vrouwen tussen 18 en 29 jaar.
– In het overkoepelend syntheserapport van het 2007 – 2010 onderzoek ‘Huiselijk Geweld in Nederland’ concluderen Van der Veen en Bogaerts voorzichtig dat in Nederland jaarlijks ongeveer 200.000 volwassenen slachtoffer worden van evident huiselijk geweld, ruim 9% van de populatie. Dit is een ruwe indicatie, waarbij incidenten in de huiselijke kring niet werden meegerekend. Het cijfer heeft dus betrekking op de meer ernstige gevallen van huiselijk geweld. Ongeveer 50% van de respondenten had nooit te maken met een voorval van huiselijk geweld, 40% van de respondenten had de afgelopen vijf jaar te maken met lichtere voorvallen of ernstiger voorvallen die zich meer dan vijf jaar geleden voordeden en , nogmaals, ruim 9% was de laatste vijf jaar slachtoffer van evident huiselijk geweld.
Vergelijkingen van cijfers tussen de verschillende landen zijn niet eenvoudig. Het lijkt er evenwel sterk op dat fysiek en/of seksueel geweld in Nederland minder voorkomt dan in armere landen. Bij ons en andere welvarende landen speelt psychologisch geweld een relatief grotere rol. Dit wordt geïllustreerd door de actuele #metoo campagnes.
Het is duidelijk dat we ons uiterste best moeten doen zowel fysiek/seksueel als psychologisch geweld tegen vrouwen en meisjes te verminderen en te voorkomen. De grotere openheid hierover in de samenleving, de grotere bereidheid van vrouwen aangifte te doen en de beschikbaarheid van beschermende instanties zijn positieve ontwikkelingen. Het is evenwel een hardnekkig probleem met taaie wortels in de samenleving en in de aard van de persoon. Seksualiteit is een primaire drijfveer. Hoewel het gedrag van vrouwen en meisjes sterk geëvolueerd is, speelt de man nog een overwegende rol in de toenadering tussen de seksen en speelt de factor ‘macht’ een belangrijke rol. In openlijke vorm heeft de man nog veel macht aan zijn kant. En zoals het spreekwoord zegt, macht corrumpeert, ook in de verhoudingen tussen de seksen

Een aanzienlijk deel van geweld tegen vrouwen vindt plaats in gezinnen. Daar kan men zich ontspannen, maar spanningen op allerlei gebied vinden hier ook zijn ontlading. Soms moeten er aanzienlijke verschillen in belangen, inzichten en gevoelens verzoend worden. Dat lukt in het ene gezin beter dan in het andere, om een variëteit van redenen. Je hebt houdingen en methoden nodig om oprechte belangenverschillen constructief op te lossen. Waar dat niet of niet goed lukt, ontstaan er frustraties, die op ongewenste manieren afgereageerd kunnen worden. De toegenomen welvaart heeft bij ons de problemen van armoede grotendeels opgelost en het samenleven voor de meesten verzacht. Nog niet zo in arme groepen of arme landen, waar gebrek aan geld spanningen kan oproepen of versterken.

Als de samenleving van alle vormen van fysiek/seksueel en psychologisch geweld gespeend zou zijn, zouden we, met een lichte overdrijving, in het aards paradijs wonen. Maar dan valt er nog het één en ander te doen, zoals de verbetering van houdingen en verfraaiing van ons gedrag ten aanzien van het andere geslacht. Ook een realistische kijk op liefde, verliefdheid en huwelijk, meer ruimdenkendheid, meer zelfbeheersing, meer altruïsme en zeker ook meer vergevingsgezindheid. Allemaal deugden waarin we ons kunnen oefenen. Je geluk kan er door bepaald worden, ook en vooral als het over samenleven met anderen gaat.

samen voor synergie

 

 

 

 

Ethisch toerisme

We gaan bijna allemaal op vakantie, de één meer, de ander minder vaak. We hebben het nodig om onze batterijen op te laden en we doen het op diverse manieren: luieren, aan het strand liggen, natuur- en cultuurmonumenten bezoeken of gewoon avonturisme.
Wat fijn voor de toerist is, is misschien niet altijd fijn voor de ontvangende partij, getuige de protesten in Barcelona en Amsterdam tegen overlast van toeristen.
In ieder geval hebben deze plezierige, persoonlijke ervaringen grote maatschappelijke consequenties, zoals

– Inclusieve en duurzame economische groei.

De Wereld Toerisme Organisatie streeft naar een 4 % jaarlijkse groei van het aantal internationale toeristen, van 1.2 miljard nu naar 1.8 miljard in 2030 Nederland in 2015: 15 miljoen). Toerisme zou 10% van het bruto wereld product, 7% van de totale wereldexport en 30% van de wereldexport van diensten vormen. De totale omzet in 2015 zou rond de $ 1.5 biljard (1500 x 1 miljard) bedragen.

– Werkgelegenheid en vermindering van de armoede

Wereldwijs, één op de elf jobs is in de sector toerisme en het is de grootste export categorie in veel ontwikkelingslanden. Bijna twee keer zoveel vrouwelijke ondernemers als in andere sectoren.

– Efficiënt gebruik van hulpmiddelen, bescherming van het milieu en klimaatverandering

Vermindering van de 5% uitstoot van CO2 van de sector; toerisme een middel voor bescherming en herstel van biodiversiteit; verder duurzaam beheer van de verwachte 1.8 miljard internationale toeristen

 

– Culturele waarden, diversiteit en nalatenschap

Traditionele activiteiten en gewoonten in ere herstellen, gemeenschappen mondig en trots maken en culturele variatie promoten.

– Onderling begrip, vrede en veiligheid

Bruggen bouwen tussen toeristen en gastgemeenschappen, multiculturele ontmoetingen die vrede kunnen bevorderen, veerkracht tegen veiligheidsbedreigingen en middel voor ‘zachte’ diplomatie’

De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft 2017 als het Internationale jaar van het Toerisme uitgeroepen. De Wereld Toerisme Organisatie (UNWTO) , een Gespecialiseerde Organisatie van de V.N., heeft de opdracht om de organisatie en uitvoering van het Internationale Jaar te faciliteren.


Naast het Internationale Jaar is er ook de jaarlijkse Internationale Dag van het Toerisme op 27 september. Taleb Rifi, Secretaris-Generaal van de UNWTO, spreekt bij deze gelegenheid een boodschap uit, waarin hij stelt dat toerisme de derde grootste export industrie in de wereld is, na chemische producten en brandstoffen. Toerisme geeft hoop, voorspoed en begrip aan velen en middelen van bestaan in de hele wereld.
Op vrijdag 15 september jongstleden hebben de lidstaten van de UNWTO een historische beslissing genomen door de UNWTO Raamwerkconventie voor Toerisme-ethiek aan te nemen. Dit zet de vroegere ethische code voor toerisme om in een Internationaal Verdrag. De Conventie bestrijkt de verantwoordelijkheden van alle betrokkenen in de ontwikkeling van duurzaam toerisme. Het geeft een Raamwerk dat een ethische en duurzame modus operandi verschaft, inclusief het recht op toerisme, de bewegingsvrijheid van toeristen en de rechten van werkers en managers.
Ondertussen kunnen we volop blijven genieten van de ruime toeristische mogelijkheden die zich binnen en buiten onze grenzen voordoen. Laten we het op een verantwoorde manier doen. Zoals de UNWTO campagne aanraadt wanneer je op reis gaat

RESPECTEER DE NATUUR
RESPECTEER DE CULTUUR
RESPECTEER JE GASTHEREN/GASTVROUWEN

JE KUNT ZELF DE VERANDERING ZIJN, DIE JE WILT ZIEN IN DE WERELD!
JE KUNT EEN AMBASSADEUR VOOR EEN BETERE TOEKOMST ZIJN!
ONTWIKKEL JE KENNIS VAN ANDERE CULTUREN, VERRUIM JE GEEST
EN MAAK VRIENDEN!

Happy World Tourism Day!

Besluit vredelievend te zijn

 

Hierna volgt een vrije vertaling van het gedicht van Robert Muller ‘Decide to be Peaceful’. Robert Muller zaliger werd de ‘Profeet van de Hoop van de V.N.’ genoemd toen hij daar werkte.

     Besluit vredelievend te zijn

Besluit vredelievend te zijn
Maak anderen vredelievend
Ben een voorbeeld van vredelievendheid
Straal vrede uit
Houdt vurig van de vrede
van onze prachtige planeet
Luister niet naar oorlogsstokers
haatzaaiers en machtswellustelingen
Droom steeds van een vredevolle
oorlogsvrije, ontwapende wereld
Denk steeds aan een vredelievende wereld
Werk altijd voor een wereld van vrede
Zet aan, en houdt aan, in jezelf,
de vredesschakelaars,
degene die gemerkt zijn met liefde,
sereniteit, geluk, waarheid,
goedheid, vriendelijkheid
begrip en verdraagzaamheid
Bidt en dank God iedere dag voor vrede
Bidt voor de Verenigde Naties
en voor alle vredestichters
Bidt voor de leiders van naties
die de vrede van de wereld
in handen hebben.

—————————————————————————-

 

 

Below, the original version of the poem from the late Robert Muller, during his career at the United Nations, honouring the nickname ‘the Prophet of Hope’

Decide to be Peaceful

Decide to be peaceful
Render others peaceful
Be a model of peace
Radiate your peace
Love passionately the peace
of our beautiful planet
Do not listen to the warmongers,
hateseeders and powerseekers
Dream always of a peaceful,
warless, disarmed world
Think always of a peaceful world
Work always for a peaceful world
Switch on and keep on, in yourself,
the peaceful buttons,
those marked love,
serenity, happiness, truth,
kindness, friendliness
understanding and tolerance
Pray and thank God every day for peace
Pray for the United Nations
and all peacemakers
Pray for the leaders of nations
who hold the peace of the world
in their hands

 

Internationale Dag van Liefdadigheid (5 september)

 

Armoede blijft in alle landen bestaan, ongeacht hun economische, sociale en culturele situatie, maar in het bijzonder in ontwikkelingslanden. Bezorgd over het armoedeprobleem, heeft de VN landen opgeroepen om de inspanningen te erkennen en te versterken van instellingen en personen die zich met liefdadigheid bezig houden.
Liefdadigheid, net als vrijwilligerswerk en filantropie, schept hechte sociale banden en draagt bij aan de verwezenlijking van alomvattende en veerkrachtige samenlevingen. Liefdadigheid kan de ernstigste gevolgen van humanitaire crises verzachten en sociale diensten in gezondheidszorg, onderwijs, huisvesting en kinderbescherming aanvullen. Het steunt de ontwikkeling van cultuur, wetenschap, sport en de bescherming van culturele en natuurlijke rijkdommen. Liefdadigheid promoot tevens de rechten van gemarginaliseerde en achtergestelde groepen en verkondigt de boodschap van medeleven in conflict situaties.

De Internationale Dag van Liefdadigheid werd uitgeroepen met het doel om mensen, Niet Gouvernementele Organisaties en andere belanghebbenden over de hele wereld ontvankelijk te maken en te mobiliseren om anderen te helpen door vrijwilligerswerk en filantropische activiteiten.
De datum van 5 september was gekozen om de verjaardag te gedenken van het overlijden van Moeder Theresa van Calcutta, die in 1979 de Nobelprijs kreeg’ voor werk uitgevoerd in de strijd tegen armoede en ellende, die een bedreiging voor de vrede vormen’.

Een zegen voor de mensheid… Mooi voorbeeld!

Moeder Theresa werd geboren in 1910 als Agnes Gonxha Bojaxhiu. In 1928 ging ze naar India, waar ze zich inzette om de berooiden te helpen. In 1948 verwierf ze de Indiase nationaliteit en in 1950 stichtte ze de orde van de Missionarissen van Liefdadigheid in Calcutta. De orde verwierf bekendheid voor haar werk onder de armen en de stervenden in die stad.
Voor meer dan 45 jaar wijdde ze zich aan de armen, zieken, wezen en stervenden, onderwijl sturing gevende aan de groei van de Missionarissen van Liefdadigheid, eerst in India en daarna in andere landen. Het werk van Moeder Theresa is erkend en geroemd over de hele wereld en ze heeft daarvoor een aantal onderscheidingen ontvangen, inclusief de Nobelprijs. Moeder Theresa stierf op 5 september 1997 in de leeftijd van 87 jaar.
Als erkenning van de rol van liefdadigheid in de verlichting van humanitaire crises en menselijk lijden binnen en tussen landen, evenals van de inspanningen van liefdadigheidsorganisaties en personen, inclusief het werk van Moeder Theresa, heeft in 2012 de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, 5 september, de sterfdag van Moeder Theresa, uitgeroepen als de Internationale Dag van Liefdadigheid.

Gegevens over liefdadigheid

De Volkskrant doet elk jaar een onderzoek naar ‘goede doelen’ aan de 25 grootste filantropische instellingen in Nederland. In 2016 hebben die geprofiteerd van het gunstig economisch tij: de opbrengsten uit donaties, vooral nalatenschappen, zijn toen met 13 procent gegroeid. In totaal haalden de 25 grootste filantropische instellingen vorig jaar 822 miljoen euro binnen uit eigen fondsenwerving.

De National Philantropic Trust constateerde dat in de Verenigde Staten in 2016 de grootste bron van inkomsten voor ‘goede doelen’, individuele giften waren ter hoogte van $ 282 miljard (72 % van totaal), gevolgd door bijdragen van stichtingen, $ 58 miljard (15 %), legaten, $ 30 miljard (8%) en bedrijven, $ 19 miljard (15 %), voor een totaal van $ 389 miljard.

goed doel? graag dan!

Dit zijn enorme bedragen, structureel niet helemaal vergelijkbaar met de Nederlandse situatie en in een heel andere sociaaleconomische context. Giften voor goede doelen bedroegen in de V.S. 2.1 % van het nationale product, maar dat in een land met beperkte sociale overheidsvoorzieningen. Het merendeel van de liefdadigheidsdollars ging naar religie (32 %), onderwijs (16 %), sociale voorzieningen (12 %), projectinstanties (11 %) en gezondheid (9 %).

De Charities Aid Foundation heeft een ‘World Giving Index’ opgesteld over liefdadigheid in de wereld in zijn geheel. In 2016 werd, voor de zevende keer, vergelijkend onderzoek gedaan in 140 landen met 96 % van de wereldbevolking. De Index meet het gemiddelde percentage mensen in elk land dat geld aan goede doelen geeft, vrijwilligerswerk doet of vreemdelingen, bijvoorbeeld vluchtelingen, helpt. Om een afgeronde meting van altruïstisch gedrag in de wereld te krijgen, is de Index gebaseerd op het rekenkundig gemiddelde van de antwoorden op de drie vragen. Ieder land krijgt op die manier een percentage en landen worden ingedeeld op basis van dit resultaat.
Myanmar staat aan de top van de lijst met 70 % , gevolgd door de Verenigde Staten (61 %) en Australië (60 %) . De toppositie van Myanmar kan voor een deel verklaard worden door de Boeddhistische traditie, monniken regelmatig te steunen.
Nederland kwam op de dertiende plaats met 52 % als Index, waarbij hulp aan vreemdelingen gedaan werd door 55 % van de mensen, giften aan goede doelen door 66 % en vrijwilligerswerk door 33 % van de mensen.
Tussen Australië als nummer drie en Nederland als nummer dertien, vinden we in toenemende volgorde: Nieuw Zeeland, Sri Lanka, Canada, Indonesië, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Verenigde Arabische Emiraten, Oezbekistan en Kenya.
In veel landen is het beduidend waarschijnlijker dat mannen meer dan vrouwen betrokken zijn bij vrijwilligerswerk en het helpen van vreemdelingen. Niettemin is er op gemiddeld wereldniveau weinig verschil tussen mannen en vrouwen wanneer het op financiële giften aan ‘goede doelen’ komt. Cultuurverschillen tussen de geslachten schijnen een belangrijke rol te spelen in de waarschijnlijkheid waarmee mannen en vrouwen bijdragen aan ieder van de drie vormen van altruïstisch gedrag

 

steun aan vluchtelingen

Op wereldniveau blijft hulp aan vreemdelingen
de meest voorkomende manier om goed te doen. Meer dan de helft van de mensen in 2016 hielp vreemdelingen in de maand voor de gegevensverzameling, met een toename in alle sociaaleconomische lagen. Irak staat aan de top met 81 %.

In de ontwikkelde wereld worden enorme inspanningen en bedragen besteed aan charitatieve activiteiten. De World Giving Index laat zien dat dat niet minder is in opkomende landen. Het is een belangrijk wereldfenomeen en het laat de beste kant van de mensheid zien. Altruïsme verdient inderdaad aangemoedigd te worden!!